Steinkista Páls biskups er að sjálfsögðu merkust þeirra fornminja á staðnum, sem eru ofar moldu. En á meðal þeirra átta klukkna, sem hanga í kirkjuturninum, er miðaldaklukka, smá með fögrum og tærum hljómi.
Hún á sér nokkra hrakningssögu, en líkur eru til, að hún hafi verið kirkjuklukka í Skálholti fyrr á öldum.
Inni í kirkjunni eru svo gripir, sem ekki geta talist fornir, þótt Íslendingar meti þá mikils. Þar eru altari, stjakar og predikunarstóll úr síðustu dómkirkjunni, altari Brynjólfs biskups Sveinssonar og predikunarstóll meistara Jóns Vídalíns.
Í kjallara Skálholtskirkju
Í kirkjukjallaranum gefur að líta steinkistu Páls biskups og tvo íslenska legsteina, úr móbergi og basalti, auk erlendra steina yfir 5 biskupa og 1 ráðsmanns. Ásamt loftþiljum og skápi úr búi Valgerðar Jónsdóttur sem varð ung ekkja eftir Hannes Finnsson.
Um 1700 komst sá siður á að biskupar eða ekkjur þeirra létu gera viðhafnarmikla steina og flytja hingað með ærinni fyrirhöfn. Þessir steinar eru frá 100 ára tímabili og líklega erlendir. Þórður, sem á elsta steininn lést 1697 og Hannes, sem á yngsta steininn lést 1796.
Legsteinar og grafskriftir
Hér verða settar upplýsingar um grafskriftir.
