Gissur Ísleifsson var biskup í Skálholti 1082–1118. Hann var ástsæll maður, lærður suður á Saxlandi.
Gissur biskup lét þau lög á leggja að biskupsstóll Íslands skyldi vera í Skálholti og gaf til hans Skálholtsland og margra kynja auðæfi í löndum og lausum aurum.
Með ráðum Gissurar biskups og annarra höfðingja var það lögtekið 1097 að menn skyldu greiða tíund af fé sínu sem skiptast skyldi í fjóra staði: til biskups, kirkna, kennimanna og fátækra.
